არნო ხიდირბეგიშვილი: უკრაინა თანახმაა, საქართველოსთან ურთიერთობების აღდგენის სანაცვლოდ, სააკაშვილი ქართულ პოლიტიკას ჩამოაშოროს

საქართველოს პრემიერ–მინისტრის, ირაკლი კობახიძისა და უკრაინის დე ფაქტო პრეზიდენტის, ვლადიმერ ზელენსკის 5 მაისის შეხვედრა ერევანში, ევროპის პოლიტიკური გაერთიანების (EPC) მე-8 სამიტის ფარგლებში, ორივე ქვეყნის საგარეო საქმეთა მინისტრების თანდასწრებით წარიმართა და მისი შინაარსი, მხარეთა ორმხრივი შეთანხმებით, მკაცრად კონფიდენციალური დარჩა. მხოლოდ „საქინფორმის“ მთავარმა რედაქტორმა, არნო ხიდირბეგიშვილმა განაცხადა „Sputnik GEORGIA”-სთვის“ მიცემულ ექსკლუზიურ ინტერვიუში, რომ „პირველი საკითხი, რომელიც ზელენსკიმ კობახიძესთან საუბრისას დააყენა, მისი მრჩევლის, უკრაინის მოქალაქის, მიხეილ სააკაშვილის გათავისუფლების მოთხოვნა იყო“.

ხიდირბეგიშვილის ვარაუდი გამართლდა: 4 დღის შემდეგ, 9 მაისს, უკრაინის „პრეზიდენტის“ ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის მრჩეველმა მიხაილო პოდოლიაკმა ქართულ ოპოზიციურ ტელეკომპანია „პირველთან“ ინტერვიუში განაცხადა: „ჩვენ გვსურს, რომ სააკაშვილი დაბრუნდეს უკრაინაში, ან შესაძლოა, მოიძებნოს შუალედური გამოსავალი — გაიგზავნოს რომელიმე ნეიტრალურ ქვეყანაში, სადაც ის ხანგრძლივ მკურნალობას გაივლის. ეს ჩვენთვის მნიშვნელოვანია, რადგან სააკაშვილი უკრაინის მოქალაქეა“.

ამიტომ ჩვენ დავურეკეთ არნო ხიდირბეგიშვილს, რათა გვეკითხა – რას ეფუძნებოდა მისი პროგნოზი, რის შესახებაც არცერთ მედიასაშუალებაში არ ყოფილა ინფორმაცია?

   არნო ხიდირბეგიშვილი: კობახიძის ერევანში გამგზავრების მთავარი მიზანი ზელენსკისთან შეხვედრა იყო, რომელიც შედგა, თუმცა დიდხანს არ გაგრძელებულა. პოდოლიაკმა მისი შინაარსი ოპოზიციურ ტელეარხს გაუმჟღავნა, რათა თავი დაეზღვია – ზელენსკის სურს დარწმუნებული იყოს, რომ მისი წინადადება ბიძინა ივანიშვილამდე, მმართველი პარტიის პოლიტიკურ ლიდერამდე მივიდა, რომელიც ერთადერთია, ვინც საქართველოში კარდინალურ გადაწყვეტილებებს იღებს. რათა ივანიშვილს სწორად მოახსენონ გარიგების არსი, როგორც ტრამპი იტყოდა, რადგან უკრაინული მხარეც დაინტერესებულია შეთანხმებით.

— და რაში მდგომარეობს უკრაინასა და საქართველოს შორის შეთანხმების საგანი?

— როგორც თქვენი სააგენტოსთვის მიცემულ ინტერვიუში განვაცხადე, სამხრეთ კავკასიის სამი რესპუბლიკა არც ისე დიდი ხნის წინ შეთანხმდა და უკვე დაიწყო შეთანხმებული მოქმედება იმ მთავარ საკითხებზე, რომლებიც მათ ეროვნულ ინტერესებს ეხება. პირველ რიგში, როგორც ალბათ მიხვდით, ეს არის ლოგისტიკის, სატრანსპორტო და ენერგეტიკული კომუნიკაციების საკითხები – „შუა დერეფანი“ და მაგისტრალური მილსადენები აზერბაიჯანიდან ევროპაში. თუმცა, სომხეთი და აზერბაიჯანი ყოველთვის ინარჩუნებდნენ მეგობრულ და პარტნიორულ ურთიერთობებს უკრაინასთან და ზელენსკისთან – საქართველოსგან განსხვავებით. ამიტომ თბილისში, ერევნისა და ბაქოს მეგობრული რჩევით, რათა კავკასიურ ტრიოში დისონანსი არ შეეტანათ, გადაწყვიტეს დაევიწყებინათ წარსული წყენა და შერიგებოდნენ უკრაინას, რაც ქვეყანას დამატებით ეკონომიკურ მოგებას მოუტანს.

ეკონომიკური კომპონენტი, რა თქმა უნდა, უკრაინისთვისაც მნიშვნელოვანია, მაგრამ მთავარი ის არის, რომ იმ ეტაპზე, როდესაც მალე მოუწევს რუსეთთან კონფლიქტის დასრულება, ზელენსკის სურს კიევის ხელისუფლებას რაც შეიძლება „სოლიდური სახე“ შესძინოს, რათა პუტინთან უფრო ხელსაყრელ პირობებზე მოილაპარაკოს და „იყიდოს საგზური ხვალინდელ დღეში“, როდესაც ომის შემდეგ უკრაინაში არჩევნების საკითხი დადგება. ხოლო ყველასთან მეგობრული და პარტნიორული ურთიერთობების ქონით – ევროპასთან, თურქეთთან, ყურის ქვეყნებთან, სამხრეთ კავკასიის სამ რესპუბლიკასთან – ზელენსკი ხდება და უკვე გახდა კიდეც ფიგურა, რომელსაც ისე უბრალოდ „ჭადრაკის დაფიდან“ ვერ მოაშორებ.

მაგრამ საქართველოს აქვს კიდევ ერთი ინტერესი, კიდევ ერთი პირობა, რომელზეც გამჭვირვალედ მიანიშნებს პოდოლიაკი. ნახეთ, რა განაცხადა მან ოპოზიციურ ტელეკომპანია „პირველთან“ ინტერვიუში (ოპოზიციურთან იმიტომ, რომ მისი ინტერვიუ შემოკლებების გარეშე და ზუსტად გასულიყო ქართულ სატელევიზიო ეთერში, წინააღმდეგ შემთხვევაში პროსამთავრობო ტელეკომპანიებს შეეძლოთ დაემალათ ის ივანიშვილისთვის, ან ამოეჭრათ მთავარი):

„არსებობდა საინფორმაციო დაძაბულობა, ვგულისხმობ გარკვეულ განცხადებებს, მათ შორის ქართული მხრიდან. მე მესმის ამის მიზეზი, მაგრამ სასურველია გამოვნახოთ საუბრის შესაძლებლობა და თანაც პატივისცემით საუბრისა; ჩვენ დაინტერესებული ვართ ჩვენს პარტნიორებთან პარტნიორული ურთიერთობების გაღრმავებით, ხოლო ლოგისტიკური და თემატური საკითხები უკვე დამატებითი განხილვის საგანია. ჰუმანიტარული მოტივებიდან გამომდინარე, ისტორიული პერსპექტივიდან გამომდინარე, ჩვენ გვსურს, რომ სააკაშვილი დაბრუნდეს უკრაინაში, ან, შესაძლოა, მოიძებნოს შუალედური გადაწყვეტილება — გაიგზავნოს რომელიმე ნეიტრალურ ქვეყანაში, სადაც იგი ხანგრძლივ მკურნალობას გაივლის. ეს ჩვენთვის მნიშვნელოვანია, რადგან სააკაშვილი — უკრაინის მოქალაქეა. მისი პატიმრობა — ეს არ არის საქართველოს პრობლემა, ეს რუსეთის ფედერაციის პრობლემაა, პუტინის პირადი პრობლემაა, რომელიც გამოირჩევა დიდი აგრესიით თავისი ოპონენტების მიმართ და ეძებს შესაძლებლობებს, რომ მათ ცხოვრებისეული სირთულეები შეუქმნას. სააკაშვილი სწორედ ამ საკითხის წინაშე აღმოჩნდა. საქართველოსთვის, როგორც სუვერენული სახელმწიფოსთვის, რეპუტაციულად მნიშვნელოვანია, რომ სააკაშვილმა დატოვოს პენიტენციური დაწესებულება, დაბრუნდეს უკრაინაში ან გაიგზავნოს მესამე ქვეყანაში, და უკვე ამ პრობლემის გარეშე საქართველო გააგრძელებს ორმხრივი და მრავალმხრივი ურთიერთობების აგებას. აქვე მინდა ვთქვა, რომ სააკაშვილის გათავისუფლებისკენ გადადგმული ნაბიჯი ხელს შეუწყობს ურთიერთობების დათბობას არა მხოლოდ უკრაინასთან, არამედ ევროპის სხვა ქვეყნებთანაც“.

ვთარგმნი პოდოლიაკის სიტყვებს პოლიტიკურიდან – მარტივ ენაზე:

   „დიახ, უკრაინამ და საქართველომ, რა თქმა უნდა, იჩხუბეს – ჯერ ჩვენ არ გადავცემდით საქართველოს პროკურატურას სააკაშვილს და მაღალ სახელმწიფო თანამდებობებზე ვნიშნავდით მას, შემდეგ საქართველოს ხელისუფლებას ამორალური ვუწოდეთ იმის გამო, რომ ქართული ჯარი ჩვენს მხარეს არ ჩაერთო რუსეთის წინააღმდეგ ომში და საქართველო არ შეუერთდა რუსეთის წინააღმდეგ დაწესებულ ეკონომიკურ სანქციებს. შემდეგ ჩვენ გავიწვიეთ უკრაინის ელჩი, თუმცა არც თბილისი იშურებდა კრიტიკას კიევის მისამართით!

   მაგრამ ძველის გამხსენებელს თვალი დასთხარესო – ნულიდან უნდა დავიწყოთ და შევთანხმდეთ, რათა არ დავკარგოთ ეკონომიკური მოგება, როდესაც სრული სვლით მიმდინარეობს საქართველოს გავლით ტრანსპორტისა და ენერგეტიკის ტრანზიტის შესახებ შეთანხმებები. საქართველო ახლაც ლიდერობს უკრაინაში საავტომობილო, საავიაციო, საბორნე და საფოსტო გადაზიდვების კუთხით. ომი, ადრე თუ გვიან, დასრულდება, რატომ უნდა იყვნენ ქართველები და უკრაინელები ისტორიულად წაჩხუბებულები რუსი ოკუპანტების გამო?!

   ჩვენ ვაღიარებთ, რომ საქართველო არ არის დამნაშავე – სააკაშვილის საქმეში დამნაშავეა რუსეთი, ამიტომ საქართველოს ბოდიშის მოხდა არაფრის გამო არ სჭირდება. და თუ საქართველო გაათავისუფლებს სააკაშვილს, ის დაადასტურებს თავის ევროპულ რეპუტაციას და უკრაინა მოსთხოვს ბრიუსელს, რისხვა წყალობით შეცვალოს და გადატვირთოს ურთიერთობები მოქმედ ქართულ ხელისუფლებასთან.

სიტყვას გაძლევთ, რომ ჩვენ წავიყვანთ სააკაშვილს უკრაინაში და ის არ დარჩება საქართველოში, ან გავაგზავნით ხანგრძლივ მკურნალობაზე სხვა ქვეყანაში და ის აღარ დაბრუნდება ქართულ პოლიტიკაში, ხოლო „ქართული ოცნება“, დაკარგავს რა მთავარ ოპონენტს მისი ექს–მმართველი პარტიის „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ სახით, იოლად მოიგებს რიგგარეშე ან მორიგ საპარლამენტო არჩევნებს! ამის სანაცვლოდ საქართველო უკრაინის მეგობარი ქვეყანა და ეკონომიკური პარტნიორი უნდა გახდეს, როგორც სომხეთი და აზერბაიჯანი“.

2026 წლის 11 მაისი
საქართველო, თბილისი

წყრარო: Sputnik GEORGIA