არნო ხიდირბეგიშვილი: რუსეთმა უარი უნდა თქვას იმ ქართული კომპანიების პროდუქციაზე, რომლებიც რადიკალურ ოპოზიციას აფინანსებენ!
2026 წლის 10 ოქტომბრის РБК-ს ცნობით, „როსპოტრებნადზორმა რუსეთში რიგი მწარმოებლების ქართული ალკოჰოლისა და სასმელების შეტანა და გაყიდვა აკრძალა. შესაბამისი დოკუმენტი РБК-ს განკარგულებაშია, ინფორმაციას ასევე ადასტურებს РБК-ს წყარო ალკოჰოლურ ბაზარზე. ერთ-ერთი უმსხვილესი სავაჭრო ქსელის წარმომადგენელმაც დაუდასტურა РБК-ს, რომ „ასეთი წერილი მიიღეს“. დოკუმენტის თანახმად, ევრაზიის ეკონომიკური კომისიის საბჭოს გადაწყვეტილების შესაბამისად, შემოღებულ იქნა დროებითი სანიტარიული ზომა ქვეყნის ტერიტორიაზე იმ პროდუქციის შემოტანისა და ბრუნვის შეჩერების შესახებ, რომელიც არ შეესაბამება დადგენილ მოთხოვნებს ორგანოლეპტიკური, ფიზიკურ-ქიმიური და უსაფრთხოების მაჩვენებლების მიხედვით. კერძოდ, აკრძალვა შეეხო:
1 .სს „თელიანი ველის“ წარმოებულ ღვინოს;
2. სს „თბილღვინოს“ წარმოებულ ღვინოს;
3. შპს „ძმები ასკანელების“ წარმოებულ ღვინოსა და კონიაკს;
4. შპს „ვაინმენის“ წარმოებულ ღვინოს;
5. სს „ქართული ლუდის კომპანიის“ წარმოებულ ლუდს;
6. საქართველოდან შეტანილ ძლიერგაზირებულ უალკოჰოლო სასმელ Coca-Cola-ს;
7. მწარმოებელ „ჰელსი ვოთერის“ მინერალურ წყალ „ნაბეღლავს“.
РБК-მ მოთხოვნა გაუგზავნა „როსპოტრებნადზორის“ პრესსამსახურს, АКОРТ-ს, რითეილერებს X5, „მაგნიტს“, „ლენტას“, Spar-ს, „აშანსა“ და Metro-ს. მოგვიანებით АКОРТ-ის თავმჯდომარემ, სტანისლავ ბოგდანოვმა РБК-ს აცნობა, რომ ასოციაციამ „როსპოტრებნადზორის“ განკარგულება მიიღო და სავაჭრო ქსელებმა, რომლებიც მასში შედიან, უკვე დაიწყეს აღნიშნული პროდუქციის ამოღება. „რეალიზებული პროდუქციის უსაფრთხოება ქსელებისთვის პრიორიტეტად რჩება, ამიტომ ისინი ოპერატიულად ასრულებენ მაკონტროლებელი ორგანოების გადაწყვეტილებებს და აგრძელებენ სიტუაციაზე დაკვირვებას“, — განაცხადა ბოგდანოვმა. „აშანის“ პრესსამსახურშიც დაუდასტურეს РБК-ს „როსპოტრებნადზორისგან“ შესაბამისი შეტყობინების მიღება. „მთელი აღნიშნული პროდუქცია სავაჭრო ქსელის მაღაზიებში გაყიდვიდან ამოღებულია“, — განაცხადეს კომპანიაში.
მაისში უწყებამ ბრუნვაში გამოავლინა სომხეთიდან შეტანილი ალკოჰოლური პროდუქცია, რომელიც სავალდებულო მოთხოვნებს არ შეესაბამებოდა, და მისი რუსეთში რეალიზაციის შეჩერების განკარგულება გასცა. შეზღუდვები შეეხო სამი სომხური მწარმოებლის: „ვედი-ალკოს“, აბოვიანის კონიაკის ქარხნისა და ღვინო-კონიაკის სახლ „შახნაზარიანის“ პროდუქციას. აპრილში „როსპოტრებნადზორმა“ მოქალაქეების ჯანმრთელობისთვის საფრთხის გამო შეაჩერა სომხეთიდან მინერალური წყლის, „ჯერმუკის“ ცალკეული პარტიების შემოტანა და ბრუნვა. წყალში ჰიდროკარბონატ-იონის, ქლორიდებისა და სულფატების დასაშვებ ნორმაზე მეტი შემცველობა გამოვლინდა“.
მაშ ასე, გასულ შაბათს შევიტყვეთ, რომ რუსეთში შვიდი ქართული კომპანიის ექსპორტზე ემბარგო დაწესდა და მათი პროდუქცია სავაჭრო ქსელებიდან ამოაქვთ. ის ფაქტი, რომ ეს მხოლოდ მულტიმედიური ჰოლდინგ РБК-ს წყაროების წყალობით გახდა ცნობილი, ბევრ რამეზე მეტყველებს. პირველ რიგში — იმაზე, რომ რუსეთის ხელმძღვანელობას არ სურს ამ ნაბიჯის აფიშირება და პარალელების გავლება „როსპოტრებნადზორის“ მიერ სომხური პროდუქციის მიმართ ცოტა ხნის წინ მიღებულ იდენტურ ზომებთან (რაც РБК-ს ცნობაში ბექგრაუნდის სახითაა ნახსენები – იხ. ზემოთ). ქართველი ბიზნესმენები, რომლებიც „როსპოტრებნადზორის“ „შავ სიაში“ მოხვდნენ, ამაზე ასევე დუმან. საქართველოს ხელისუფლების წარმომადგენლებმა კი, იძულებულებმა უპასუხონ ჟურნალისტების კითხვებს, გაოცება და სრული უცოდინრობა გამოხატეს. პოლიშინელის საიდუმლოს ტიპიური მაგალითი, რას იტყვით?!
მეორე, რაზეც ეს ფაქტი მეტყველებს, არის ის, რომ რუსული მხარის ინიციატივით რამდენიმე წლის წინ შექმნილმა და პომპეზურად რეკლამირებულმა რუსულ-ქართულმა ბიზნესსაბჭოებმა, რომელთა მიზანიც რუსულ-ქართული ბიზნესკონტაქტების განვითარების ხელშეწყობა, რუს და ქართველ ბიზნესმენებს შორის გარიგებების დადებაში, სამართლებრივ და სატრანსპორტო-საბაჟო უზრუნველყოფაში დახმარების გაწევა იყო, არსებობა შეწყვიტეს. პროექტმა არ იმუშავა, წინააღმდეგ შემთხვევაში რუსეთში ქართულ პროდუქციაზე ემბარგომდე საქმე არ მივიდოდა. მსხვილ ქართველ ბიზნესმენებს საბჭოების დახმარება არც სჭირდებოდათ, ზედმეტი რეკლამის გარეშე ისინი მშვიდად აგვარებდნენ თავიანთ საქმიანობას რუსეთში. ფულს კონფიდენციალურობა უყვარს და ბიზნესმენებს არ სურთ თავიანთი ბიზნესი პოლიტიკასა და უკვე 18 წლის წინ გაწყვეტილ რუსულ-ქართულ დიპლომატიურ ურთიერთობებს დაუკავშირონ. გლობალური პოლიტიკური საკითხების ბიზნესგარიგებებით გადაწყვეტა და ამის სარეკლამო ტელეშოუებით თანხლება — მხოლოდ გამოჩენილი შოუმენისა და ბიზნესმენის, მილიარდერისა და აშშ-ის პრეზიდენტის დონალდ ტრამპის ექსკლუზივია.
მაშ, რა ხდება? ნუთუ მეორდება სააკაშვილის დროინდელი ისტორია ონიშჩენკოს კამპანიასთან „Не пей грузинское вино!“? თუ სანიტარიულ-ჰიგიენური ნორმები მართლაც დარღვეულია და შიგთავსი არ შეესაბამება ხარისხის სერტიფიკატს? არც ამ ვერსიების გამორიცხვა შეიძლება, თუმცა, გამოგიტყდებით, ქართველი ბიზნესმენების ზარალი მხოლოდ სახელმწიფო ბიუჯეტში მათ მიერ გადახდილი გადასახადების კუთხით მაინტერესებს და იმაზე ნერვიულობას, თუ ისინი გაღორდნენ და ისევ გზავნიან მოსკოვში „ფეკალიებს“, ანუ უხარისხო პროდუქტს, არ ვაპირებ.
მაქვს სხვა, წმინდა პოლიტიკური ვერსიაც. შეგახსენებთ, რომ 2022 წლის თებერვლის შემდეგ გამოვაქვეყნე რამდენიმე სტატია რუსულ-ქართული ურთიერთობების დარეგულირების შესახებ. მოვუწოდებდი აჩქარებისკენ, რადგან „შესაძლებლობების ფანჯარა“ მუდამ ღია არ იქნება — უკრაინაში ომის დასრულების შემდეგ გამარჯვებული რუსეთი საქართველოს ნაკლებად ხელსაყრელ პირობებს წაუყენებს. ნუთუ ჩემი პროგნოზი მართლდება და ზუსტად იმავე დღეს, როცა მსოფლიომ შეიტყო უკრაინაში ომის ბიზნესგარიგების გზით შეჩერების ტრამპ-პუტინის გეგმის შესახებ, რუსეთმაც დაიწყო საქართველოსთან „ჭანჭიკების მოჭერა“ და ისიც — ბიზნესის მეშვეობით?!
ერთი ნაბიჯით უკან დავბრუნდები, რუსულ-ქართული ურთიერთობების აღდგენის შესახებ ორ პუბლიკაციასთან (2025 წლის 3 ნოემბრის „რუსულ-ქართული ურთიერთობების აღდგენის პროექტის შესახებ“ და 2026 წლის 16 აგვისტოს „აფხაზური ტრანზიტის პრაგმატიზმი: „პუტინის გზა“ თბილისის სტრატეგიის პრიზმაში“). რა თქმა უნდა, ისინი პროექტების დონეზე რჩება, თუ გავითვალისწინებთ საქართველოს პოლიტიკური ლიდერის, ბიძინა ივანიშვილის მესიჯს, რომლის არსიც შემდეგში მდგომარეობს: „უკრაინაში ომის შემდეგ ბევრი რამ შეიცვლება. იმის მიხედვით, თუ როგორ დასრულდება ომი, მივიღებთ შესაბამის გადაწყვეტილებებს“. როდესაც სახელმწიფოს პოლიტიკური ლიდერი არის ბიზნესმენი, რომელსაც მოსკოვში არაერთი წელი უმუშავია და მსხვილ რუსულ კომპანიებსა და აქციებს ფლობდა, და როცა ის ამბობს — „ჯერ დრო არ მოსულა“, სათანადო დასკვნები უნდა გამოიტანო და უფლებამოსილების გარეშე სახელმწიფოს საგარეო პოლიტიკაში არ უნდა ჩაერიო. თუ, რა თქმა უნდა, ელემენტარული სამოქალაქო პასუხისმგებლობა გაგაჩნია და დავალებით არ მოქმედებ როგორც უცხოელი აგენტი და პროვოკატორი. ხოლო როცა დრო მოვა, ვინ შეძლებს ბიძინა ივანიშვილზე უკეთ, რომელიც რუსეთსა და რუსულ ელიტას სხვისი მონაყოლით არ იცნობს, ამ პროცესის დაწყებას და დავალებების გაცემას?! პრემიერის რანგში თუ როგორც დენ სიაოპინი, ბიძინა ივანიშვილი უკვე მე-14 წელია მყარად მართავს საქართველოს, მის ხელისუფლებასა და ირიბად — ოპოზიციასაც, და ეს თქვენ კერძო ტელეარხების ეთერში მიკროფონში ფურთხება არ გეგონოთ: სხვა ვინ, ივანიშვილის გამკრიტიკებელმა რომელმა პოლიტიკურმა ძალამ შეიძლება შეინარჩუნოს ძალაუფლება თუნდაც ერთი დღით?! არ არსებობს ასეთი პარტია, არ არსებობს ასეთი ლიდერი, ყოველ შემთხვევაში, დღეს.
ახლა კი — ყველაზე მთავარი, მაგრამ სანამ უშუალოდ ამ პუბლიკაციის პრეამბულაში გადმოცემულ თემაზე (РБК-ს ინფორმაციაზე) გადავალ, მინდა პოლიშინელის მეორე საიდუმლო გაგიმხილოთ (პირველის შესახებ დასაწყისში წაიკითხეთ).
საქმე იმაშია, რომ ქართველი ბიზნესმენები ორ კატეგორიად იყოფიან — კარგებად და ცუდებად. კარგები არიან კეთილშობილი პრაგმატიკოსები, რომლებიც არ ერევიან პოლიტიკაში და ფულს აკეთებენ ყველაფერზე, გარდა, რა თქმა უნდა, ნარკობიზნესისა, ტრეფიკინგისა და იარაღით ვაჭრობისა; ვინც რისკავს, დებს ინვესტიციებს სტარტაპებში, ხსნის ტრადიციულ წარმოებებს, ხშირად — წამგებიანს, მაგრამ პერსპექტიულს, აკეთილმოწყობს ქალაქებსა და სოფლებს და ეწევა ქველმოქმედებას. ასეთი ბიზნესმენები მოსახლეობაში სიმპათიასა და პატივისცემას იმსახურებენ და თავიანთი სახლებით, ავტომობილებითა თუ სხვა უძრავი ქონებით შურსა და ბოღმას არ იწვევენ.
ცუდი ბიზნესმენები ხელისუფლებას კორუფციით რყვნიან და თავად ხდებიან ხელისუფლება, რათა საკუთარი ბიზნესი „დააკრიშონ“ და თავისთვის მოსახერხებელი კანონები მიიღონ. ისინი ხელს აფათურებენ სახელმწიფო ხაზინაში, იძლევიან ქრთამს და „იგებენ“ ტენდერებს, საიდანაც „ატკატებს“ იხდიან; მათ ჩალის ფასად მოახდინეს ეროვნული სიმდიდრის პრივატიზაცია, გაყიდეს იგი და ამ ფულით საკუთარი ბიზნესები გახსნეს; ქართველი ხალხის დაუკითხავად ისინი ფლანგავენ სახელმწიფო ბიუჯეტს საეჭვო პროექტებზე, მოსახლეობის სოციალური მდგომარეობის გაუმჯობესების ნაცვლად.
ცუდი ქართველი ბიზნესმენები — პოლიტიკური მეძავები არიან, რომელთათვისაც უცხოა პატრიოტიზმი, მათი ცხოვრების კრედოა — „ფული ჯოჯოხეთს ანათებს“. 2008 წლის აგვისტოს შემდეგაც კი ცუდი ქართველი ბიზნესმენები საქართველოშიც და რუსეთშიც მხარს უჭერდნენ სააკაშვილს და მოსკოვის ქართულ რესტორნებში ფეხზე მდგომნი სვამდნენ მისი „გამარჯვების“ სადღეგრძელოს, უგზავნიდნენ მას საჩუქრებსა და დიდ თანხებს, პარალელურად კი რუსეთის ხელისუფლებისგან იღებდნენ გრანტებსა და მედლებს. მაგრამ მილიარდერ ივანიშვილის მოსყიდვა, როგორც მოისყიდეს მუდამ მშიერი შიშა, ივანიშვილის ნდობაში შესვლა მათ მაინც ვერ შეძლეს, თუმცა ძალიან სცადეს.
ცუდი ქართველი ბიზნესმენები თავხედი, მაგრამ ლაჩრები არიან, რომლებიც ყველას თავისი საზომით ზომავენ ინტელექტის ნაკლებობის გამო. ხოლო მათ, ვინც არ გაიყიდა, სააკაშვილმა და მისი ჯალათების ხროვამ ცნობილი ფორმულით მოექცნენ — ციხე, წამება, ნოტარიუსი, რომელიც ღამით საკანში მათ ქონებას ქვეყნის მაშინდელ მბრძანებლების ნათესავებზე აფორმებდა და თანხებს მთავარი პროკურატურის სპეცანგარიშებზე არიცხინებდა, რომელსაც დღევანდელი ოპოზიციონერი ლიდერები გვარამია და ზოდელავა ხელმძღვანელობდნენ!
ახლა გთხოვთ ყურადღებას: არ ვიცი, ვისია РБК-ს მიერ ზემოთ ჩამოთვლილი ქართული კომპანიები, რომელთა პროდუქციაც რუსეთმა გასულ კვირას დაბლოკა, თუმცა ზუსტად ვიცი, რომ შვიდიდან ერთი — Coca-Cola Bottlers Georgia — ბიზნესმენ თემურ ჭყონიას ეკუთვნის, ქართული რადიკალური ოპოზიციის ერთ-ერთ მთავარ სპონსორს, კერძოდ კი სააკაშვილის ყოფილ მმართველ პარტია „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“. თუმცა, ჭყონია ამ ფაქტს არასოდეს მალავდა და თავისი პოლიტიკური პოზიციით ამაყობდა კიდეც.
მაშ, რა გამოდის, ბატონებო? ქართველი მილიონერები კაპიკებად ყიდულობენ გაჭირვებული ქართველების შრომას, ქართულ ყურძენს და წყალს – ქართული მიწის წიაღისეულს, რომელიც ყველა მოქალაქეს ეკუთვნის, ლამაზად ფუთავენ თავიანთ პროდუქციას და ექსპორტზე გააქვთ რუსეთში, სადაც ძალიან ვირად ყიდიან და ამ ფულით აფინანსებს რადიკალურ რუსოფობიურ ოპოზიციას საქართველოში, რომელიც გამოდის რუსებთან, „მტრებსა და ოკუპანტებთან“ ყველა კავშირის გაწყვეტის მოთხოვნით; გამოდის „მეორე ფრონტის“ გახსნისა და ევროკავშირში საქართველოს გაწევრიანების მოთხოვნით, სადაც ქართულ პროდუქციას არასოდეს იყიდიან, როგორც ევროსტანდარტებთან შეუსაბამოს; გამოდის „ქართული ოცნების“ „პრორუსული ხელისუფლებისა და მისი ლიდერის — რუსი ოლიგარქის ივანიშვილის“ დამხობის მოთხოვნით!
საპასუხოდ „რუს ოლიგარქ ივანიშვილის პრორუსული ხელისუფლება“ ამ ბიზნესმენებს მათი ბიზნესის განვითარებისთვის ყველა პირობას უქმნის, შემოაქვს შეღავათიანი საგადასახადო კანონმდებლობა და ხელს უწყობს მათი პროდუქციის ექსპორტს, მათ შორის — რუსეთში… სად არის ლოგიკა, ბატონო „მეოცნებეებო“?!
რატომ არ უნდა გაუგზავნოს საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი კობახიძემ (რომელმაც ბოლო ბრიფინგზე მოულოდნელად განაცხადა, რომ მმართველი პარტიის საპატიო თავმჯდომარე ბიძინა ივანიშვილი აქტიურადაა ჩართული პოლიტიკაში) რუსეთის ხელმძღვანელობას იმ ქართული კომპანიების სია, რომლებიც საქართველოში ანტისახელმწიფოებრივ პროცესებს აფინანსებენ? ისევე, როგორც ქართველმა ოპოზიციონერებმა გაუგზავნეს ბრიუსელს ხელისუფლების წარმომადგენელთა სია მათ წინააღმდეგ სანქციების დაწესების თხოვნით?! და ევროკავშირმა მათი თხოვნა დააკმაყოფილა! ამიტომ რუსეთმაც უარი უნდა თქვას რადიკალური რუსოფობიური ოპოზიციის სპონსორი ყველა ქართული კომპანიის პროდუქციის შეძენაზე, წინააღმდეგ შემთხვევაში გამოდის, რომ რუსეთი თავად კვებავს რუსოფობიას საქართველოში!
მინდა ვკითხო პრემიერ კობახიძეს: „ბატონო ირაკლი, თუ „ქართული ოცნების“ ხელისუფლების მიერ მიღებული ახალი კანონების საფუძველზე საქართველოში აკრძალულია იმ უცხოელი აგენტების დესტრუქციული საქმიანობა, რომლებიც სახელმწიფო გადატრიალების ორგანიზების მიზნით იღებენ გრანტებს, მაშინ რით განსხვავდებიან მათგან ის ქართველი ბიზნესმენები, რომლებიც აფინანსებენ იმავე ოპოზიციურ პარტიებსა და არასამთავრობო ორგანიზაციებს, მათ მიტინგებს, სახელმწიფო გადატრიალების მცდელობებსა და სხვა სახის საბოტაჟს?! რატომ არის, რომ ბანკირ ხაზარაძის მიერ ერთ-ერთი ოპოზიციური ტელევიზიის მფლობელის მამისთვის $10 მლნ-ის ქეშად გადაცემის გარდა, ხელისუფლება არ ასაჯაროებს რადიკალური ოპოზიციის მიერ ქართული ბიზნესისგან ფულის მიღების არც ერთ ფაქტს?! იმიტომ ხომ არა, რომ ეს ხელისუფლება სანახევროდ სწორედ ამ ცუდი ბიზნესმენებისგან შედგება?!“
მეორე ნონსენსია ის, რომ 2012 წელს ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ ბიძინა ივანიშვილის მიერ რუსეთის ფედერაციასთან აღდგენილი სავაჭრო და სატრანსპორტო კავშირებით ყველაზე მეტად სწორედ სააკაშვილის დროინდელმა ცუდმა ქართველმა ბიზნესმენებმა ისარგებლეს, რომლებიც დღეს რადიკალური ოპოზიციის ინტერესებს ემსახურებიან და რომლებსაც ახალი ხელისუფლების პირობებში არც ერთი დღით არ შეუწყვეტიათ თავიანთი ვაჭრობა რუსეთში! როგორც ამბობენ, რუსეთში ქართული კომპანიების საქმიანობას ფარულად განაგებდა საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოების ყოფილი შეფი, ხოლო კოორდინატორი იყო მასთან განსაკუთრებით დაახლოებული ბიზნესმენ-მილიონერი, რუსეთში ქართული ინტერესების სექციის ექს-ხელმძღვანელი.
არნო ხიდირბეგიშვილი,
ქართული საინფორმაციო-ანალიტიკური სააგენტო „საქინფორმის“ გენერალური დირექტორი და მთავარი რედაქტორი, უსაფრთხოების, სტრატეგიული ანალიზისა და საინფორმაციო პოლიტიკის ცენტრის დირექტორი
2026 წლის 14 ოქტომბერი
საქართველო, თბილისი