არნო ხიდირბეგიშვილი: პრემიერის პრემიერა: კობახიძე – პირველია, ვინც გაბედა საქართველოში შეკვეთილი რუსოფობიის დაგმობა

შეკვეთილი რუსოფობია

2012 წლის ბოლოდან, „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ, პუბლიკაციებსა და პრესკონფერენციებზე ვაცხადებ, რომ მოდუნების დრო არ არის: სააკაშვილი და „ნაცმოძრაობის“ რეჟიმის თავდაცვის, შინაგან საქმეთა სამინისტროებისა და უშიშროების სამსახურის ყოფილი ხელმძღვანელები, თუ ისინი კანონის მთელი სიმკაცრით არ დაისჯებიან, არასოდეს იტყვიან უარს ხელისუფლების დაბრუნების რევანშისტულ მცდელობებზე. ისინი უკრაინიდან შეიარაღებულნი და არა მარტონი დაბრუნდებიან და საქართველოსთვის ყველაზე საშიშ აპრობირებულ მეთოდებზეც დაიხევენ უკან: გაათამაშებენ ეროვნებათაშორისი შუღლის ბანქოს, როგორც ეს საქართველოს ისტორიაში არაერთხელ მომხდარა, კერძოდ — რუსოფობიას, რათა რუსეთთან ახალი სამხედრო კონფლიქტის პროვოცირება მოახდინონ; მიაყენებენ სახელმწიფოს გამანადგურებელ ეკონომიკურ ზიანს, მაგალითად — დაბლოკავენ რუსეთთან ვაჭრობასა და სატრანსპორტო მიმოსვლას, როგორც ეს ახლო წარსულში არაერთხელ მომხდარა, და დაიწყებენ რუსი ტურისტების შევიწროებას, რათა აიძულონ ისინი, დატოვონ საქართველო და აქ აღარასოდეს დაბრუნდნენ. სახელმწიფო ბიუჯეტის დეფიციტი, რომელიც პრიორიტეტული შემოსავლების – რესეთში ექსპორტის, რუსი ტურისტებისა და რუსული ინვესტიციების გარეშე დარჩება, გამოიწვევს ენერგომატარებლებისა და მარცვლეულის მიწოდების შეფერხებას, შესაბამისად — სასურსათო ბარათებსა და ელექტროენერგიას გრაფიკით, ეროვნული ვალუტის დეფოლტს, სიცივეს, შიმშილსა და სამოქალაქო ომს, როგორც ეს უკვე იყო ბნელ 90-იანებში, რაც სახელმწიფოს დაშლამდე მიგვიყვანს. თუმცა ერთი პოლიტოლოგის, მედიამენეჯერის, ჟურნალისტისა და ანალიტიკოსის, ხიდირბეგიშვილის აზრი არაფერს ნიშნავდა — მით უმეტეს, რომ ის არ ემთხვეოდა ოპოზიციასთან კოაბიტაციის პოლიტიკურ კურსს.

და უცებ გასულ კვირას საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი კობახიძემ სამი განცხადება გააკეთა და თქვა სიმართლე, რისი გაკეთებაც მის გარდა აქამდე არავის გაუბედავს: რომ რუსოფობია საბოტაჟს უტოლდება, საქართველოდან რუსი ტურისტების ხელოვნური გადინება ეწინააღმდეგება სახელმწიფოს ეროვნულ ინტერესებს და დამნაშავეები კანონის მთელი სიმკაცრით დაისჯებიან; რომ ქართველი ხალხი არასოდეს ყოფილა შეპყრობილი რუსოფობიით, ისევე როგორც სხვა რაიმე ფობიით – შეკვეთილი რუსოფობიით შეპყრობილია მხოლოდ უცხოელი აგენტების მცირე ჯგუფი, რომლებმაც ეს დავალება 2022 წელს მიიღეს; რომ 7 აგვისტოს სააკაშვილის რეჟიმმა პროვოკაცია მოაწყო — დაბომბა ცხინვალი, ხოლო ომი დაიწყო 8 აგვისტოს, როდესაც საპასუხოდ საქართველოში რუსეთის არმია შემოვიდა.

«I am Georgian, and therefore I am right!»

სამწუხაროდ, საქართველოს პრემიერ-მინისტრის ირაკლი კობახიძის სამი განცხადება (4 აგვისტოს — პოსტი Facebook-ზე, 6 და 8 აგვისტოს — ჟურნალისტების კითხვებზე პასუხისას) საქართველოში და მის საზღვრებს გარეთ გაუგებარი და დაუფასებელი დარჩა, თუმცა ხელისუფლების მხრიდან უფრო მნიშვნელოვანი მესიჯები ბოლო დროს არ მახსენდება. მაგრამ დიდი კმაყოფილებით აღვნიშნავ, რომ სიმართლემ შეაშინა არა მხოლოდ უცხოელი აგენტები – ოპოზიცია, არამედ ამხილა ლაჩარი პროსამთავრობო კონფორმისტებიც, რომლებიც კობახიძის ზურგს უკან ტრიალებდნენ – ობიექტივში მოხვედრას ცდილობდნენ, ბონუსების იმედით პროსამთავრობო განცხადებებს აკეთებდნენ (რომლებსაც იღებდნენ კიდეც), თუმცა პრემიერ-მინისტრის სიტყვების შემდეგ მაშინვე გაიქცნენ ოპოზიციურ ეთერებში კომენტარების გასაკეთებლად და ირაკლი კობახიძის სიტყვებისგან გამიჯვნას შეეცადნენ. არა, ესენი არ არიან რუსოფობები (რუს — რუსები, რუსეთი, phobos — შიში), ესენი არიან ლაჩარი უცხოელი აგენტები, კონფორმისტები, შოვინისტები და მოღალატეები, რომლებიც დარწმუნებულნი არიან, რომ ანტირუსული ტრენდი საქართველოში ყოველთვის მთავარი, მეინსტრიმი იქნება, რადგან, თურმე, ქართველი რუსის წინაშე ყოველთვის მართალია (იმედი მაქვს, რომ მმართველმა პარტიამ და სუს-მა ამ დღეებში დააფიქსირეს ეს ეპიზოდები და შესაბამის დასკვნებს გამოიტანენ). მაგრამ შოვინისტები შეცდნენ – საქართველოში ნამდვილი დემოკრატიის დრო დგება, რომელიც ერთია ყველასთვის, მიუხედავად სქესისა, ეთნიკური, რელიგიური, სექსუალური კუთვნილებისა და მოქალაქეობისა. ევროპული დემოკრატიის პრინციპების უზენაესობა სამართლის დოქტორს, კონსტიტუციონალისტ კობახიძეს დიუსელდორფის უნივერსიტეტში მყარად ასწავლეს. ამიტომ, განსვენებული პრემიერის, ჟვანიას ცნობილი ფრაზა 1999 წელს ევროსაბჭოს სხდომაზე «I’m Georgian, and therefore I am European!» („მე ვარ ქართველი, და მაშასადამე, მე ვარ ევროპელი!“) სულაც არ ნიშნავს «I am Georgian, and therefore I am right!» („მე ვარ ქართველი, და მაშასადამე, მე ვარ მართალი!“).

დივერსია ხელისუფლების ხელში ჩაგდებისა და საქართველოს სუვერენიტეტის ლიკვიდაციის მიზნით

ახალგაზრდა პრემიერმა უბრალოდ კი არ თქვა მამაცური „სიტყვები არა ბიჭისა, არამედ კაცისა“, რაც მის სამართლიანობას პატივს სდებს, არამედ ამხილა „Deep state“-ის მორიგი დივერსია ხელისუფლების ხელში ჩაგდებისა და საქართველოს სუვერენიტეტის ლიკვიდაციის მიზნით. იმ განსხვავებით, რომ ამჯერად „ვარდების რევოლუცია 2“-ის გამეორებისა და რუსეთის ომში პროვოცირების მცდელობა, როგორც ეს 2008 წლის აგვისტოში მოხდა, ბრიუსელმა ერთდროულად ბრძანა. და გასაკვირი არ არის, რომ საქართველოს პრემიერის სიტყვები ცოტამ თუ გაიგო: ირაკლი კობახიძე – ახალგაზრდა სამართლის დოქტორი, პროფესორია, რომელიც ინტელიგენტურ ოჯახში გაიზარდა და ბრწყინვალე განათლება მიიღო. ამიტომ ის საუბრობს თავისი ბექგრაუნდის, აღზრდისა და მაღალი თანამდებობის შესაბამის კორექტულ დიპლომატიურ სტილში, რაც გაუგებარია მოსახლეობის იმ მნიშვნელოვანი ნაწილისთვის, რომელიც მიჩვეულია სააკაშვილისა და მისი დანაშაულებრივი გუნდის პლებეების ვულგარულ სლენგს. სოროსის ფონდმა და ათასობით არასამთავრობო ორგანიზაციამ საქართველოში ახალგაზრდა თაობები იმდენად დააზომბირა, რომ საკუთარი თავით ფიქრის უნარები მათ ჩანასახოვან მდგომარეობაში დარჩათ და ახალგაზრდობის უმრავლესობას დღეს ურჩევნია გასაგები, პრიმიტიული ინსტრუქციების შესრულება ცხოველური ინსტინქტების დონეზე: გამოხვალ, ანტისამთავრობო რუსოფობიულ მიტინგზე — მიიღებ გრანტს, ხოლო სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ — თანამდებობას.

მეორე მიზეზი — საქართველოში სახელმწიფო საინფორმაციო პოლიტიკის არარსებობაა. საქართველოს ხელისუფლების მეთაური, როგორიც კონსტიტუციით პრემიერ-მინისტრია, ყოველდღიურად არ უნდა კარგავდეს დროს მოსახლეობის პოლიტგანათლებაზე, მის მაგივრად ამის კეთება ევალებათ შესაბამის თანამშრომლებს, რომლებიც PR-სა და მედიაზე არიან პასუხისმგებელნი, პროფესიონალებსა და ანალიტიკოსებს. მაგრამ ასეთები მთავრობის ადმინისტრაციაში, სამწუხაროდ, არ ჩანან, ხოლო პროვინციული აზროვნების მქონე დილეტანტებს პოლიტიკური განცხადებების კეთებასა და საინფორმაციო პოლიტიკის ფორმირებას ვერ დაავალებ. სწორედ ამ დაკომპლექსებულმა, უინიციატივო staff-მა უნდა მოემზადებინა ქართული საზოგადოება იმ დასკვნებისთვის, რომლებიც პრემიერ-მინისტრის ზემოხსენებულ სამ განცხადებაში მოწმენდილ ცაზე მეხის გავარდნასავით გაისმა: 1 – ფსევდოლიბერალური ოპოზიციური უმრავლესობა საქართველოში მძვინვარე რუსოფობიური გახდა არა 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ, არამედ უკრაინაში რუსეთის მეორე შეჭრის შემდეგ, რაც ოპოზიციის ანგაჟირებულობაზე მეტყველებს; 2 – ტროლ-ბოტები, რომლებიც სოციალურ ქსელებში აბსოლუტურად ყალბ კონტენტს ქმნიან (თითქოსდა საქართველოში რუსი ტურისტებისთვის არახელსაყრელი გარემოა შექმნილი), საკუთარი ქვეყნის ეროვნული ინტერესების წინააღმდეგ საბოტაჟს ეწევიან და თითოეულ მათგანს მართლმსაჯულება აუცილებლად დაეწევა; 3 – რუსოფობია ქართველი ხალხისთვის უცხოა, მისი ხელოვნურად გაღვივება — საკუთარ ქვეყანაში პროვოკაციის მოწყობას ნიშნავს, რუსოფობები მხოლოდ უცხოელი აგენტები არიან.

საქართველოს განადგურების საუკეთესო გზა — რუსეთთან მტრობაა

საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა განაცხადა, რომ საქართველოში რუსების უფლებები დაცულია და რუსოფობია ამიერიდან დასჯადია. ირაკლი კობახიძეს, როგორც ყველა საღად მოაზროვნე ადამიანს, ესმის, რომ საქართველოს განადგურების საუკეთესო გზა — რუსეთთან მტრობაა. ხოლო ოპოზიცია და მისი დასავლელი მფარველები მიიჩნევენ, რომ საქართველოს ხელისუფლება, რომელსაც რუსეთთან მტრობა არ სურს, უნდა შეიცვალოს. სწორედ ქართველი ხალხის მიერ ამ ფაქტების გაცნობიერებაზე ამყარებს იმედს საქართველოს პრემიერ-მინისტრი, როდესაც თავის განცხადებას შემდეგი სიტყვებით ასრულებს: „ვფიქრობ, საზოგადოება ამ ალოგიკურობის ლოგიკურ ახსნას მარტივად იპოვის“. რა თქმა უნდა, ქართული საზოგადოება ვერ იქნებოდა ინფორმირებული ქვეყნის პრემიერ-მინისტრის დონეზე და ვერ ეცოდინებოდა, რა ხდებოდა ბოლო დრომდე კულუარებში, სანამ დასავლეთი ღიად არ მოითხოვდა ხელისუფლებისგან: თავს დასხმოდა რუსეთს; უარი ეთქვა რუსეთთან ექსპორტ-იმპორტზე; დაეკანონებინა საქართველოში ჰომოსექსუალიზმი, ერთსქესიანი ქორწინებები და სქესის შეცვლის ოპერაციები; ჩაეტარებინა რიგგარეშე არჩევნები და ძალაუფლება სააკაშვილის მეთაურობით კოალიციური მთავრობისთვის გადაეცა.

   რაც შეეხება დასავლეთთან ომში მყოფ დღევანდელ რუსეთს: მოსკოვში ზოგიერთმა რთული მომენტით ისარგებლა და მოისურვა „ქართული სურათის“ სასურველ ფერებში წარმოჩენა, რათა ქართულ მიმართულებაზეც კიდევ ერთხელ „დაეპიარებინა“ თავი. პოპულისტების ენთუზიაზმს, რომლებიც მოსკოვსა და თბილისს შორის მოხეტიალე ორიოდე ავანტიურისტის დეზინფორმაციას ეყრდნობიან, შეეძლო საბოლოოდ მოეხდინა რუსულ-ქართული დარეგულირების იდეის დისკრედიტაცია...

ამ დროს კი ასობით ათასი რუსი ტურისტი ჩამოდის საქართველოში დასასვენებლად და ღიმილით პასუხობს შეკვეთილი რუსოფობიის იშვიათ გამოვლინებებს. ნაძირალა, რომელმაც კახეთში ტურისტზე ხელი ასწია, დაპატიმრებულია და დამსახურებულ სასჯელს მიიღებს. საქართველოს მოსახლეობის აბსოლუტური უმრავლესობა სიამოვნებით ხვდება თავაზიან და ხელგაშლილ რუს ტურისტებს, რომლებიც ზოგიერთებისგან განსხვავებით, მათ სამუშაოს აძლევენ და არა სამუშაო ადგილებს ართმევენ. ჰკითხეთ მათ: აქვს თუ არა ქართველ ხალხს სიძულვილი რუსი ტურისტების მიმართ?

სამაგიეროდ მე შემიძლია ქართველ ახალგაზრდებს დაწვრილებით მოვუყვე:

• როგორ ამოშალა სააკაშვილმა 2008 წელს ბოლო პუნქტი ეგრეთ წოდებული მედვედევ-სარკოზის შეთანხმებიდან სამომავლოდ „სამხრეთ ოსეთის“ სტატუსის განხილვის შესახებ, ანუ წერტილი დაუსვა ამ საკითხს და საქართველოს ტერიტორიის 20%-ის დაკარგვა საბოლოოდ აღიარა;

• როგორ მოაწერა ხელი სააკაშვილის დელეგაციამ — დღევანდელი ოპოზიციის სახეებმა! — 2008 წელს ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის 1633-ე რეზოლუციას, რომელიც აღიარებს, რომ ომი პირველად საქართველომ დაიწყო და ის კასეტურ ბომბებს იყენებდა;

• როგორ დაუჭირა მხარი საქართველომ სააკაშვილის წყალობით 2008 წლის ომის შემდეგ რუსეთის გაწევრიანებას მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციაში – თითქოსდა აფხაზეთისა და „სამხრეთ ოსეთის“ ტერიტორიებზე გამავალი საქონლისა და ტვირთების მონიტორინგის სანაცვლოდ;

• როგორ დაუბრუნა სააკაშვილმა სამაჩაბლოს – ცხინვალის რეგიონს ტოპონიმი „სამხრეთ ოსეთი“, რომელიც პრეზიდენტმა გამსახურდიამ კონსტიტუციიდან ამოიღო;

• როგორ ხვდებოდა სააკაშვილი ზემო ლარსის საზღვარზე რუს ტურისტებს, კოცნიდა მათ და ეპატიჟებოდა სასტუმროებში, თან აცხადებდა, რომ საქართველოში სეზონზე არანაკლებ 5 მილიონმა რუსმა ტურისტმა უნდა დაისვენოს;

• როგორ გადასცა სააკაშვილმა საქართველოს ეკონომიკის ყველა სტრატეგიული დარგი რუს კერძო და სახელმწიფო ინვესტორებს, და ასევე მოიწვია საქართველოში ცნობილი რუსული კომპანიები;

• როგორ გააუქმა სააკაშვილმა ცალმხრივად ვიზები საქართველოში ჩამომსვლელი რუსეთის მოქალაქეებისთვის;

• როგორ განახორციელა სააკაშვილმა პირველი ვიზიტი საქართველოს პრეზიდენტის რანგში რუსეთში, პრეზიდენტ პუტინთან;

• როგორ მოაწყო სააკაშვილის ბიძამ — თემურ ალასანიამ, სსრკ-ს სუკ-ის (კგბ) პოლკოვნიკმა, სსრკ-ს საგარეო საქმეთა სამინისტროს პასუხისმგებელმა მუშაკმა — თავისი საყვარელი დისშვილი სამსახურში სსრკ-ს სუკ-ის სასაზღვრო ჯარებში, ხოლო შემდეგ მოაწყო საქართველოს პრეზიდენტად.

კიდევ ბევრი რამის მოყოლა შემიძლია ქართველი ახალგაზრდობისთვის, რომელიც ყოველ საღამოს გამოდის რუსთაველის გამზირზე პლაკატებით «Русский корабль, иди на…!» და «Путин — …!».

ქართული ინფანტილიზმი

გამოჩენილი ქართველი მწერალი, განმანათლებელი და დიპლომატი სულხან-საბა ორბელიანი ვახტანგ VI-ის აღმზრდელი იყო და დაწერა 300-ზე მეტი იგავი, არაკი და ნოველა სახელმწიფოს მართვის ხელოვნებაზე, განათლების მნიშვნელობასა და ბრძენი მმართველის აღზრდაზე, რომლებიც გაერთიანებულია კრებულში სახელწოდებით „სიბრძნე სიცრუისა“.

საქართველოს ამჟამინდელი პრემიერ-მინისტრის დამრიგებელი არის ბიძინა ივანიშვილი, რომლის გამოცდილებამაც საშუალება მისცა მას, კობახიძეში უნაკლოდ პატიოსანი, მაღალგანათლებული და ნიჭიერი თანამედროვე მმართველი დაენახა.

ევროპაში ურთულესი მოგზაურობის შემდეგ, თავადი ორბელიანი მუხლმოდრეკილი სთხოვდა დახმარებას რომის პაპსა და საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ს, მაგრამ უარი მიიღო. მძიმედ დაავადებული და თანამემამულეების — დიდგვაროვანი ქართველების შემზარავი ღალატით გატეხილი სულხან-საბა ორბელიანი, ოსმალებისგან თავის დასაღწევად, თავის აღსაზრდელთან – თავისი დროის ყველაზე განათლებულ მონარქ ვახტანგ VI-სთან ერთად – რუსეთში გაემგზავრა, სადაც მალევე ჰპოვა მარადიული განსასვენებელი.

ბიძინა ივანიშვილმა რამდენჯერმე დაიხსნა საქართველო რუსეთთან ომისგან, საითკენაც მას მიაქანებდნენ, და დღეს ჩვენი სამშობლო ნელ-ნელა უკან იხევს უფსკრულის პირიდან. რუსეთისთვის წელის გადატეხვის ბოლო მცდელობასთან ერთად, დასავლეთი და მისი აგენტურა ამზადებენ რიგით მეექვსე მცდელობას, დაუპირისპირონ მას საქართველო და გახსნან მეორე ფრონტი მის სამხრეთ საზღვრებზე, რასაც ყოველგვარი ყოყმანის გარეშე გააკეთებს კოალიციური დროებითი მთავრობა. ზუსტად ისევე, როგორც მეფე ვახტანგ VI-ის ძმები, უკმაყოფილონი პეტრე I-თან დადებული კავშირით, საომრად წავიდნენ მასზე სპარსელებთან და ოსმალებთან ერთად; ზუსტად ისევე, როგორც მოიქცა ნოე ჟორდანიას დროებითი მთავრობა, როდესაც საქართველო საჯიჯგნად გადასცა გერმანიისა და ბრიტანეთის საოკუპაციო კორპუსებს.

დღეს მე გამოვდივარ დამნაშავეობრივი ქართული ინფანტილიზმის წინააღმდეგ და ძალიან არ მინდა, რომ საქართველო დასახმარებლად რუსეთთან მივიდეს, მსგავსად მეფე ვახტანგ VI-ისა და მისი მასწავლებლის სულხან-საბა ორბელიანისა — შიგნიდან და გარედან ღალატით გამოფიტული, დაქუცმაცებული და გატეხილი, ევროპისა და უცხოელი აგენტების მიერ გაწირული! აბა რა არის, თუ არა დამნაშავეობრივი ინფანტილიზმი, როდესაც სააკაშვილი და მისი მოღალატეებისა და მკვლელების გუნდი დღეს დაუსჯელად გვემუქრება ხელისუფლებაში დაბრუნებით?! უკაცრავად, მაგრამ რისთვის მუშაობდა, გეთაყვა, წულუკიანის საგამოძიებო კომისია?!

არნო ხიდირბეგიშვილი,
ქართული საინფორმაციო-ანალიტიკური სააგენტო „საქინფორმი“-ს გენერალური დირექტორი და მთავარი რედაქტორი, უსაფრთხოების, სტრატეგიული ანალიზისა და საინფორმაციო პოლიტიკის ცენტრის დირექტორი

2026 წლის 8 აგვისტო
საქართველო, თბილისი