არნო ხიდირბეგიშვილი: ვინ და რატომ აიგივებს საქართველოს ირანთან, ანუ „სანამ მინარეთს მოიპარავდე, ორმო მანამდე გათხარე“

  სახელმწიფო გადატრიალებები და ომები თანამედროვე მსოფლიოში მიზეზ-შედეგობრივ კავშირშია: არაპოპულარული რეჟიმები, რომლებიც ხელისუფლებაში გარედან ორგანიზებული სახელმწიფო გადატრიალებების შედეგად მოვიდნენ, თვითდამკვიდრების მიზნით იწყებენ ომებს კურატორების მიერ მითითებულ „მოწინააღმდეგეებთან“, მაგრამ აგებენ მათ და ხალხი მათ ამხობს ან მშვიდობიანი გზით — არჩევნებით, ან წაგებული ომიდან დაბრუნებული ჯარისკაცები — შეიარაღებული გზით. ახალი ხელისუფლება, თუკი ის არ ტრანსფორმირდა დიქტატორულ რეჟიმად, რომელიც ომებს იწყებს, როგორც წესი, ემხობა გარედან ორგანიზებული რევოლუციის გზით, უცხოური გავლენის აგენტების ხელით. დამხობილი, ხალხის მიერ არჩეული ხელისუფლების ნაცვლად დასმული მარიონეტები კვლავ იწყებენ ომებს, კვლავ აგებენ მათ და შემდგომ ყველაფერი მეორდება ზემოაღნიშნული თანმიმდევრობით. თუ მსგავსი ალგორითმის მქონე ციკლები მეორდება, მათ ნებისმიერი სახელმწიფოს განადგურება შეუძლიათ — უზარმაზარისაც, როგორიც უკრაინაა და მცირესიც, როგორიც საქართველოა.

იმისათვის, რომ გავიგოთ — რომელი ცენტრიდან იმართება დღეს დესტრუქციული პროცესები საქართველოში, საკმარისია ყურადღება მივაქციოთ მოვლენათა ქრონოლოგიას. აქვე ვიტყვი — ამასთან დაკავშირებით მაქვს ორი სიახლე, შედარებით კარგი და ცუდი: კარგი ისაა, რომ ამჯერად ეს ცენტრი არ მდებარეობს თეთრ სახლში ან ლენგლიში, ხოლო ცუდი — რომ ეს ცენტრი მულტიპოლუსურია და შეუძლია ნეგატიური გავლენა მოახდინოს ვაშინგტონის ადმინისტრაციაზე, შეცდომაში შეიყვამოს პრეზიდენტი ტრამპიც კი.

მაშ ასე:

• მიუხედავად იმისა, რომ 2005 წლის ივნისში აშშ-ის პრეზიდენტ დონალდ ტრამპს, რომლის ინაუგურაციიდან ნახევარი წელიც არ გასულა და რომელიც დაკავებული იყო თავისი დღის წესრიგით – უკრაინა, გრენლანდია, ლათინური ამერიკა და სხვა, სულაც არ ეცალა ირანისთვის, ბენიამინ ნეთანიაჰუმ აიძულა დაებომბა ირანი. ოპერაცია „შუაღამის ურო“ (Midnight Hammer) ირანის სამ ბირთვულ ობიექტზე დაიწყო 2025 წლის 22 ივნისს — ღამეს, ზუსტად 84 წლის შემდეგ, როდესაც ფაშისტურმა გერმანიამ დაბომბა კიევი, რითაც დაიწყო დიდი სამამულო ომი. მიუხედავად ამ მინიშნებისა ირანის სტრატეგიული პარტნიორის — რუსეთის ფედერაციის მისამართით, პუტინმა გადამწყვეტი როლი ითამაშა იმაში, რომ პირველ ჯერზე თეირანს არ ეპასუხა ისრაელს და ამერიკის 47-ე პრეზიდენტს, რომელსაც, პუტინის აზრით, მოლაპარაკებების დიდი პოტენციალი აქვს, ირანის შეიარაღებული ძალების ხელთ არსებული ყველა შესაძლებლობით.

• მიუხედავად იმისა, რომ ამის შემდეგ ირანის ხელისუფლება ადასტურებდა ერთგულებას მშვიდობიანი ატომისადმი და არაერთხელ გამოხატა მზადყოფნა ტრამპის ადმინისტრაციასთან კონსტრუქციული მოლაპარაკებებისთვის, რომლის წყალობითაც ომი ღაზის სექტორში დასრულდა და ჰამასმა გაათავისუფლა ბოლო მძევლები, 2025 წლის 28 დეკემბერს ირანში იფეთქა მასობრივმა პროტესტებმა, რომლებიც ორგანიზებული იყო ისრაელის სპეცსამსახურების („მოსადი“, „ამანი“) მიერ, რომლებმაც დიდი ალბათობით დახმარება სთხოვეს ამერიკელ კოლეგებს, ამ უკანასკნელებმა კი 2026 წლის 8 იანვარს პროცესებში ჩართეს აშშ-ში მცხოვრები რეზა ფეჰლევი — ირანის ბოლო შაჰის ვაჟი.

აღსანიშნავია, რომ პროტესტების ტრიგერად, რომელიც ვაჭრებმა დაიწყეს და სტუდენტებმა აიტაცეს, იქცა საკვებ პროდუქტებზე მაღალი ფასები და ეროვნული ვალუტის — რიალის გაუფასურება. ეკონომიკური კრიზისის მიზეზი ქვეყანაში, რომელსაც მსოფლიოში მე-3 ადგილი უკავია ნავთობის და მე-2 გაზის მარაგებით, არის აშშ-ის მასშტაბური ეკონომიკური სანქციები ირანის წინააღმდეგ, რომელიც 46 წელია გრძელდება — დაიწყო 1979 წელს ისლამური რევოლუციის შემდეგ და ყოველწლიურად მკაცრდებოდა.

ყურადღება, საქართველო: იმის გამო, რომ 2026 წლის 18 იანვარს ირანში სახელმწიფო გადატრიალების 19-დღიანი მცდელობა დასრულდა მიზნის მიუღწევლად; იმის გამო, რომ საქართველოში ანტისამთავრობო ძალებმა (რადიკალური ოპოზიცია, სამოქალაქო სექტორი/NGO, მათი მომსახურე ბიზნესი, მედია და სხვა უცხოური გავლენის აგენტები) ვერ მიაღწიეს აშშ-სა და ევროკავშირის ეკონომიკურ სანქციებს საქართველოს წინააღმდეგ, რომელიც არ შეუერთდა რუსეთის წინააღმდეგ ეკონომიკურ სანქციებს და მეტიც — თითქოს „ეხმარება ირანსა და რუსეთს, „ჩრდილოვან ფლოტს“, ამ სანქციების გვერდის ავლით“ („ჩრდილოვანი“ ფლოტი და ყულევის ტერმინალი, უპილოტო საფრენი აპარატების მიწოდება და მსგავსი „სენსაციები“), ზემოაღნიშნულმა ანტისამთავრობო ძალებმა გაააქტიურეს მზადება საქართველოში რიგით მეექვსე სახელმწიფო გადატრიალებისთვის.

მიუხედავად იმისა, რომ საქართველოში არ არის ეროვნული ვალუტის დევალვაცია, როგორც ირანში (ლარი პირიქით — მყარდება დოლართან მიმართებაში), ანტისამთავრობო ძალებმა მოახდინეს ინფლაციის პროვოცირება, როგორც ირანში, მკვეთრად გაზარდეს რა ფასები საკვებ პროდუქტებზე, რამაც გამოიწვია ლარის მსყიდველობითუნარიანობის დაცემა. ხოლო როდესაც კობახიძის მთავრობა შეეცადა გონს მოეყვანა სურსათის ქსელური სუპერმარკეტების მფლობელები, ამან გამოიწვია ამ უკანასკნელთა უკმაყოფილება და შედეგი არ გამოიღო. მათ პროტესტს შეუერთდნენ ავტოდილერები 6 წელზე მეტი წლოვანების M1 კატეგორიის ავტომობილების რეგისტრაციაზე დაგეგმილი აკრძალვის გამო. ანუ, ვაჭრები საქართველოში ხელისუფლების წინააღმდეგ არიან, ისევე როგორც ირანში. ასევე, როგორც ირანში, ხელისუფლების წინააღმდეგ ააჯანყეს სტუდენტები, რომლებიც განათლების რეფორმის გამო (სსრკ-ის შემდეგ პირველად ითვალისწინებს უფასო სწავლებას სახელმწიფო უმაღლეს სასწავლებლებში!) პრემიერ კობახიძისთვის მადლიერების ნაცვლად გამოდიან საპროტესტო მიტინგებზე უკრაინის დროშებით.

• იმის გამო, რომ პროტესტებმა ირანში მიზანს მაინც ვერ მიაღწია (მხოლოდ ირანის ცენტრალური ბანკის ხელმძღვანელი მოჰამედ ფარზინი გადადგა რიალის კურსის მკვეთრი დაცემის ფონზე), პრემიერმა ნეთანიაჰუმ კვლავ დაიწყო აშშ-ის შანტაჟი, რადგან უკრაინის ომის აურზაურის ფონზე ისრაელის „მარადიულ მტერსა და საფრთხესთან“ ანგარიშსწორების „ასეთი ისტორიული შესაძლებლობა“ ვინძლო მეტჯერ აღარ მიეცეს. 2026 წლის 9 თებერვალს ისრაელის თავდაცვის სამინისტროს მაღალჩინოსანმა „The Jerusalem Post“-თან ინტერვიუში განაცხადა: „ჩვენ გავაფრთხილეთ ამერიკელები, რომ იერიშს მივიტანთ მარტო, მათ გარეშე, თუ ირანი გადაკვეთს ჩვენ მიერ დადგენილ წითელ ხაზს ბალისტიკურ რაკეტებთან დაკავშირებით“. მეტიც — ისრაელს არ აწყობს აშშ-ის უბრალოდ შეზღუდული შეტევა ირანზე, როგორც პირველ ჯერზე, იერიში უნდა იყოს სრულმასშტაბიანი და გამანადგურებელი: „არსებობს საფრთხე, რომ ვაშინგტონმა შეიძლება აირჩიოს რამდენიმე სამიზნე, გამოაცხადოს წარმატების შესახებ და ისრაელი მარტო დატოვოს შედეგებთან გასამკლავებლად, როგორც ეს მოხდა იემენში ჰუსიტების წინააღმდეგ ვაშინგტონის ოპერაციის დროს“, — დასძინა ინტერვიუში გაზეთის სამხედრო წყარომ. შედეგად, პრეზიდენტმა ტრამპმა რეგიონში გაგზავნა მეორე ავიამზიდის დამრტყმელი ჯგუფი ავიამზიდ USS Gerald R. Ford-ის მეთაურობით, რომელიც ორ კვირაში შეუერთდება ამერიკული ავიამზიდის USS Abraham Lincoln-ის დამრტყმელ ჯგუფს ახლო აღმოსავლეთში, ირანზე აშშ-ის ზეწოლის კამპანიის ფარგლებში.

ყურადღება, საქართველო: 2026 წლის 11 თებერვალს თბილისში, მთაწმინდის ტელეანძა ისლამური რევოლუციის 47-ე წლისთავის პატივსაცემად ირანის დროშის ფერებში გაანათეს. დედაქალაქის ხელისუფლების ჩვეულებრივმა პრაქტიკამ გამოიწვია ისრაელის საელჩოს აღშფოთება, რომელმაც გამოაქვეყნა შემდეგი განცხადება: „მაშინ, როდესაც ირანის მომაკვდინებელი რეჟიმი, რომელიც მხარს უჭერს ტერორს, ხოცავს ათასობით ადამიანს თავისი ქალაქების ქუჩებში, ჩაგრავს საკუთარ მოქალაქეებს და აქტიურად მონაწილეობს ტერორისტულ საქმიანობაში როგორც რეგიონში, ისე მთელ მსოფლიოში, თბილისში გადაწყვიტეს სწორედ ამ რეჟიმთან ერთად აღენიშნათ ირანში ისლამური რევოლუციის წლისთავი, მთაწმინდაზე ტელეანძის ირანის დროშის ფერებში განათებით. რა სიგნალი გაუგზავნა თბილისმა რეგიონს, მსოფლიოს და ირანის მოქალაქეებს, რომლებიც ასე დიდხანს იბრძოდნენ თავისუფლებისა და დემოკრატიისთვის?!“.

   ვფიქრობ, ანალიტიკოსობაც არ სჭირდება იმის მიხვედრას — რა სიგნალს უგზავნის ამ განცხადებით ისრაელის საელჩო აშშ-ის საელჩოს — მაშინ, როდესაც კობახიძის მთავრობა აშშ-სთან სტრატეგიული პარტნიორობის შეჩერებული ქარტიის განახლების მოთმინებით მოლოდინის რეჟიმში იმყოფება; რა სიგნალს უგზავნის ამ განცხადებით ისრაელის საელჩო ევროკავშირის, გერმანიის საელჩოებს და მთელ საქართველოში აკრედიტებულ დასავლურ დიპკორპუსს, რომელიც ისედაც ყოველდღიურად გმობს საქართველოს მთავრობას „ევროპული გზის ღალატისა და რუსეთისკენ შემობრუნებისთვის“. სიგნალი, რომელიც ისრაელის საელჩომ საქართველო-ისრაელის დიპლომატიური ურთიერთობების ისტორიაში უპრეცედენტო განცხადებით გადასცა, ერთია: საქართველო აღარ არის ბრიუსელის მეგობარი, ის ტერორისტების და მოსკოვის მეგობარია, ამიტომ მას შესაბამისად უნდა მოექცნენ — მოაშთონ სანქციებით, შეწყვიტონ ინვესტიციები, გააუქმონ უვიზო მიმოსვლა ევროკავშირთან, როგორც რუსეთის ყველა მოკავშირეს, და გაუგზავნონ მეტი გრანტები ოპოზიციას სახელმწიფო გადატრიალების მიზნით — მორიგი „რევოლუციის“ მოსაწყობად, რათა „ქართული ოცნების“ „პროირანული რეჟიმი“ შეიცვალოს!

თემა აიტაცა მთელმა ზემოხსენებულმა დესტრუქციულმა ანტისამთავრობო სექტორმა, რომელიც სპეკულირებს ქართველთა და ებრაელთა მრავალსაუკუნოვანი ძმობით და ღიად აცხადებს „ივანიშვილ-კობახიძის მოქმედი პროკრემლისტური, პროირანული და პროჩინური რეჟიმის“ სასწრაფოდ შეცვლის აუცილებლობაზე: ტელეკომპანიების ეთერებში ისრაელის საელჩოს მესიჯების ვარიაციებით იწვევენ უცხოელ აგენტებს, რომლებზეც „დაღის დასასმელი ადგილიც აღარ დარჩა“. ასე, გასულ კვირას მიიწვიეს საქართველოს თავდაცვის ყოფილი მინისტრი, ძირძველი „რესპუბლიკელი“, რომელმაც განაცხადა, რომ „ვაშინგტონის ყველა კაბინეტში, მაგიდებზე მან ნახა ფოტოები, რომლებიც ასახავს კობახიძის ორ ვიზიტს ირანში“.

შეგახსენებთ, რომ 2024 წლის მაისში პრემიერი კობახიძე ჩავიდა თეირანში ირანის ტრაგიკულად დაღუპული პრეზიდენტის ებრაჰიმ რაისის გამოსამშვიდობებელ სამგლოვიარო ცერემონიაზე, ხოლო იმავე წლის ივლისში კობახიძე ჩავიდა თეირანში ირანის ახალი პრეზიდენტის, მასუდ პეზეშკიანის ინაუგურაციაზე. ამას მოითხოვდა არა მხოლოდ ქართული ეროვნული ტრადიციები, არამედ პოლიტიკური ეტიკეტიც, რადგან: 1 — ირანთან საქართველოს დიპლომატიური ურთიერთობები აქვს 1992 წლიდან, ისევე როგორც საქართველოს აშშ-თან; ირანმა ერთ-ერთმა პირველმა აღიარა საქართველოს დამოუკიდებლობა — 1991 წელს; 2 — ირანი საქართველოს ერთ-ერთი წამყვანი სავაჭრო პარტნიორია, რომელთანაც საქართველოს აქვს უვიზო რეჟიმი და პირდაპირი ავიამიმოსვლა; 3 — საქართველო და ირანი ორი ხალხის სიბრძნის უნიკალური მაგალითია, რომლებიც საუკუნეების განმავლობაში მტრობდნენ ერთმანეთს, განსაკუთრებით XVI-XVIII სს-ში, მაგრამ შემდეგ დამეგობრდნენ. ეს —იმ ქართველი ტელეწამყვანების საყურადღებოდ, რომლებიც „ქართული ოცნების“ მთავრობას ცხვირწინ უფრიალებენ სომხეთის აზერბაიჯანთან შერიგებას აშშ-ის წყალობით; იმ „პროფესურის“ და მენეჯმენტის საყურადღებოდ, რომელიც ამზადებს კადრებს ოპოზიციისთვის, რომლის სტუდენტებიც საქართველოში მოსამზადებელი რიგით მე-6 სახელმწიფო გადატრიალების ავანგარდში არიან...

   რაც შეეხება „რესპუბლიკელ“ თავდაცვის ექს-მინისტრს, აქაც ჩნდება კითხვები: თუ ის აშშ-ს ცენტრალური სადაზვერვო სამმართველოს (CIA) ჯაშუში და სამშობლოს მოღალატე არ არის, როგორ მოხვდა „ვაშინგტონის ყველა კაბინეტში“?! ვინ მიიწვია და რას აკეთებდა „ვაშინგტონის ყველა კაბინეტში“ — ხომ არ სთხოვდა ფულს საქართველოში სახელმწიფო გადატრიალებისთვის ან საქართველოს წინააღმდეგ სანქციების დაწესებას?! აშშ ხომ მხოლოდ ტრამპი არ არის, ეს არის „ჰელსინკის ჯგუფი“, ლორა თორნტონი და ოლესია ვართანიანი; ეს არის კონგრესმენი ჯო უილსონი — სააკაშვილისა და მისი პარტიის, „ნაციონალური მოძრაობის“ ფასიანი ლობისტი, ეს არის ანტიქართული ჯგუფი აშშ-ის კონგრესში, რომელმაც შეთხზა დივერსიული „მეგობარი აქტი“ (Megobari Act), მხოლოდ აშშ-ის პრეზიდენტის ხელმოწერას რომ ელოდება!

   ამის შემდეგ როგორ არ გავიხსენოთ სპარსული ანდაზა: „სანამ მინარეთს მოიპარავდე, ორმო მანამდე გათხარეო“? მხოლოდ იმისთვის კი არა, რომ იქ მოპარული მინარეთი დამალო, არამედ როგორც საკუთარი სამარე, რომელიც შეიძლება არც კი ეღირსოს „მინარეთის ქურდს“ — მაგალითად, ზელენსკის, რომელმაც უკრაინელ ხალხს მოჰპარა ყველა „მინარეთი“ – სამშობლო, ღმერთი, მომავალი და მოძმე სლავები!

• 2026 წლის 13 თებერვალს კიევის რეჟიმის მეთაური ვოლოდიმირ ზელენსკი, რომელიც ზუსტად ისევე აწვება ევროკავშირის ლიდერებს, როგორც ბენიამინ ნეთანიაჰუ — დონალდ ტრამპს, ჩავიდა მიუნხენის ყოველწლიურ უსაფრთხოების 62-ე კონფერენციაზე. თუმცა ეს კონფერენცია განსაკუთრებული იყო — მისი მონაწილეები ფეხზე ადგომით, აპლოდისმენტებითა და შეძახილებით „ზიგ ჰაილ!“, უკაცრავად… „ხეროიამ სლავა!“ ეგებებოდნენ 21-ე საუკუნის მთავარ ნეონაცისტს. ამით დასავლეთის ლიდერებმა დაამტკიცეს, რომ მიუნხენი კვლავ რჩება ნაციონალ-სოციალიზმის აკვნად და გერმანიის ნაციონალ-სოციალისტური პარტიის დედაქალაქად, სადაც ჰიტლერმა მოაწყო „ლუდის პუტჩი“ და გამოსცა „Mein Kampf“. ოღონდ ამჯერად, ჰიტლერის ნაცვლად, მიუნხენში წარმოდგენილი იყვნენ ზელენსკი და გახარია — სწორედ ის საქართველოს ექს-პრემიერი, რომელიც გერმანიაში ემალება საქართველოს მართლმსაჯულებას და ბრალად ედება სამშობლოს ღალატი უცხოური სპეცსამსახურების დავალებით. გასაკვირია — რატომ არ დატოვა კონფერენცია მაშინვე პროტესტის ნიშნად საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრმა ბოჭორიშვილმა?!

ასევე, მიუნხენში აშშ-დან ჩავიდა ირანის ტახტის პრეტენდენტი — პრინცი რეზა ფეჰლევი, რომელსაც პირველ რიგში ზელენსკი შეხვდა. ხოლო მეორე დღეს, 14 თებერვალს, ზელენსკიმ კონფერენციაზე სიტყვით გამოსვლისას ირანს „ყველაზე დიდი საფრთხე“ უწოდა და განაცხადა, რომ ირანის რეჟიმს „შეუძლია მეტი ზიანის მიყენება, ვიდრე ბევრ სხვა რეჟიმს მთელი საუკუნის განმავლობაში“, ამიტომ „აიათოლები დაუყოვნებლივ უნდა იქნენ შეჩერებული “, თორემ, აქაოდა, „შედეგები ისეთივე სავალალო იქნება, როგორიც მაშინ, როცა დროულად არ შეაჩერეს პუტინი საქართველოში, სირიასა და უკრაინაში“.

   ამრიგად, ჩვენ გამოვკვეთეთ მთავარი ძალები, რომლებიც დღეს ცდილობენ საქართველოს ირანთან გაიგივებას, თბილისსა და თეირანში მიმდინარე პროცესების სინქრონიზაციას, რათა აშშ-ის ხელით ირანთან ერთად საქართველოსაც გაუსწორდნენ.

არნო ხიდირბეგიშვილი,
ქართული საინფორმაციო-ანალიტიკური სააგენტო „საქინფორმი“-ს გენერალური დირექტორი და მთავარი რედაქტორი, უშიშროების, სტრატეგიული ანალიზისა და საინფორმაციო პოლიტიკის ცენტრის დირექტორი.

16.02.2026
საქართველო, თბილისი.